Ανάπλαση Άξονα Αριστοτέλους: Ρηχή προοπτική

Η δημοτική παράταξη Μένουμε Θεσσαλονίκη για την ανάπλαση του άξονα Αριστοτέλους

Το αποτέλεσμα του διαγωνισμού αντικατοπτρίζει την απουσία ουσιαστικής άποψης από την πλευρά του Δημάρχου και της διοίκησής του για την αισθητική και τον χαρακτήρα της πόλης. Η πολιτική αρχή, εξ άλλου, είναι εκείνη που οφείλει να οριοθετήσει τα πλευρικά όρια μέσα στα οποία θα κινηθεί ένας διεθνής διαγωνισμός. Ποιά θα ήταν τα κριτήρια που θα έθετε μια Διοίκηση ικανή να διαφυλάξει και να προάγει τον ιστορικό χαρακτήρα, και το ελκυστικό πρόσωπο της πόλης.

1) Ιστορική συνέχεια, και εξέλιξη του ιδιαίτερου προφίλ της πόλης. Να πιάσουμε το νήμα από τον Εμπράρ και όχι να το κόψουμε βίαια εισάγοντας κακέκτυπα νεωτερισμών (Φοίνικες, συντριβάνι-καθρέφτης). Η πόλη έγινε ελκυστική για την ιδιαίτερη ελληνιστική-βυζαντινή & νεοκλασική και πρωτομοντέρνα φυσιογνωμία της. Εκεί οφείλουμε να επενδύσουμε, και όχι σε λογικές του τύπου «να γίνουμε Τελ Αβίβ», που δεν μαρτυρούν τίποτε άλλο πέραν την βαθιά έλλειψη Θεσσαλονικιώτικης αυτοεκτίμησης που χαρακτηρίζει τις τοπικές ηγεσίες.

2) Λειτουργικότητα: Η αρχιτεκτονική οφείλει να υπηρετεί και την καθημερινή χρήση, να μην έχει κίνητρο μόνον το θέαμα, σε μια λογική δημιουργίας τουριστικού τοποσήμου. Ο άξονας θα έρθει για να μείνει, να χρησιμοποιηθεί από δεκάδες χιλιάδες κατοίκους και επισκέπτες την ημέρα, και δεν προορίζεται για καρτ ποστάλ.

***Εξίσου σημαντικό*** Ο άξονας της Αριστοτέλους άνω της Εγνατίας βιώνει μια βαθιά υποβάθμιση από γιατί λειτουργεί ως γκέτο παράτυπων μεταναστών και πεδίο δραστηριοτήτων των πολυεθνικών μαφιών. Αδιανόητο να μην ανταποκρίνεται ο Δήμος με την ανάπλαση του σ’ ένα πάνδημο αίτημα, για ασφάλεια και αναβάθμιση της Άνω Αριστοτέλους. Πιστώνεται ως κοινωνική αναλγησία στον ίδιον τον Δήμαρχο που δείχνει μια υποτίμηση για τα σημεία εκείνα της πόλης, που έχουν πιο λαϊκή χρήση.

3) Ένας σχεδιασμός που απαντάει στις προκλήσεις του μέλλοντος. Αδιανόητο οι προτάσεις επί του άξονα Αριστοτέλους να μην λαμβάνουν υπόψη τους την κλιματική κρίση καθώς και την ανάγκη διεύρυνσης της επιφάνειας πρασίνου μέσα στην πόλη. Οι φοίνικες και τα ενεργοβόρα, υδροβόρα και κοστοβόρα συντριβάνια δεν απαντούν στο αίτημα για λειτουργικό βιοκλιματισμό, συμβατό με την χλωρίδα της ευρύτερης περιοχής, αλλά αντίθετα παίζουν με την ιδέα δημιουργίας ακριβών στη συντήρηση ‘θεματικών πάρκων’-μακετών μέσα στην πόλη. Αντίληψη που αναμφίβολα ανήκει στον προηγούμενο αιώνα και την περιβαλλοντικά ανοικονόμητη νοοτροπία του.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση: Σημειώνουμε την τρομακτική φτώχεια επιχειρημάτων που χαρακτηρίζουν τις αιτιολογήσεις επί του ζητήματος *** Την απόρριψη οποιουδήποτε ειλικρινούς διαλόγου με το επιχείρημα «είστε εχθροί της προόδου» *** Τις ύβρεις του αντιδημάρχου Τεχνικών Έργων, Μάκη Κυριζίδη («γελοίοι» κ.λπ.) εναντίον της αντιπολίτευσης, που αντικατοπτρίζουν τις καθεστωτικές νοοτροπίες στις οποίες έχει διολισθήσει η διοίκηση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s