Ποιος είναι ο εχθρός της καθαριότητας;

Άρθρο του δημοτικού συμβούλου του Μένουμε Θεσσαλονίκη, Κωνσταντή Σεβρή στο GRtimes.gr (22-4-2019):

 

«Ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα της κομματοκρατίας, στην ύστερη μεταπολίτευση, ήταν η δημιουργία θεσμών αναπαραγωγής του πελατειακού κράτους. Έτσι, δημιουργήθηκε ένας νομικός «δρόμος» που κατεύθυνε χιλιάδες εργαζομένους σε θέσεις του ευρύτερου δημοσίου τομέα, με ολιγόμηνες συμβάσεις. Οι οποίες ωστόσο, ανταποκρίνονταν σε πάγιες και διαρκείς κοινωνικές επιταγές. Με αποτέλεσμα, η «παράταση» των συμβάσεων ή η μεταβολή τους σε μόνιμες και «αορίστου χρόνου» να περνά μέσα από ένα δαιδαλώδες κομματικό, συνδικαλιστικό, γραφειοκρατικό και θεσμικό δίκτυο.

Το μοντέλο αυτό οδηγούσε και οδηγεί χιλιάδες εργαζομένους σε μια ιδιότυπη ομηρία. Μοντέλο, που κρατά τις δημόσιες υπηρεσίες στάσιμες και αναίτια διχασμένες. Η κομματοκρατία γέννησε εν τέλει έναν άτυπο εμφύλιο στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ανάμεσα στους παλιούς «μόνιμους» και τους νέους «ολιγόμηνους». Με ένα ασύλληπτα παράλογο τρόπο, που πραγματικά χρήζει μελέτη, τα κομματικά γραφεία «έφεραν» στο δημόσιο την εργασιακή επισφάλεια, την ανάλωση εργαζομένων και την ανακύκλωση της ανεργίας!

Θύμα των παραπάνω πολιτικών της «χρωματισμένης» κεντρικής εξουσίας υπήρξε σε μεγάλο βαθμό, η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Με αδιέξοδα, που ζήσαμε πρόσφατα στο Δήμο Θεσσαλονίκης κουβεντιάζοντας τη μοίρα των 192 συμβασιούχων στην καθαριότητα.

Αρκετοί έκριναν πως είναι το σωστό «timing» να παρουσιάσουν τις «ευκαιρίες» που παρέχει ο ιδιωτικός τομέας στην καθαριότητα. Με το γνωστό «γιάπικο» μηδενισμό, απαξίωσαν σε λίγα δευτερόλεπτα τις ανταποδοτικές επενδύσεις δεκαετιών των δημοτών σε απορριμματοφόρα, μηχανήματα και προσωπικό. Εκμηδένισαν τη συνεισφορά της υπηρεσίας καθαριότητας, που πέραν των αδυναμιών της καταφέρνει, στο τέλος της ημέρας, στη Θεσσαλονίκη να μην αλωνίζουν… αρουραίοι. Φαινόμενο σύνηθες στα πολυπληθή αστικά κέντρα της Ευρώπης, που «τρέχουμε» κάθε τόσο να αντιγράψουμε.

«Γιάπικος» δήθεν μανατζερίστικος μηδενισμός, που αστήριχτα καταλήγει στο συμπέρασμα πως οι «ιδιώτες» κάνουν τη δουλειά καλύτερα και φθηνότερα. Στην τοπική αυτοδιοίκηση, δεκαετίες τώρα, έχουμε ζήσει την παρουσία και τη δραστηριότητα των ιδιωτών. Με χαρακτηριστικό παράδειγμα, τις δραστηριότητες των «εργολάβων» σε ό,τι αφορά τα τεχνικά έργα.

Η μέχρι τώρα εμπειρία μας, έχει δείξει πως η πριμοδότηση των εργολαβιών στα τεχνικά έργα προέκυψε από την «φθορά» των αντίστοιχων δημοσίων δομών. Με αποτέλεσμα σήμερα, η τοπική αυτοδιοίκηση να είναι όμηρος των εργολαβιών. Κατασκευάζει μέσω των ιδιωτών πανάκριβα, κακής ποιότητας τεχνικά έργα με δυσανάλογα υψηλά κόστη συντήρησης. Ενώ ταυτόχρονα ο επενδυμένος πλούτος δεκαετιών των δημοτών σε μηχανήματα, «σκουριάζει» σε μάντρες. Εξέλιξη, που συνδυάστηκε με τη δημιουργία ενός δικτύου «επαφών» κομματικών παραγόντων, τραπεζικών στελεχών και εργολάβων μηχανικών.

Προτού λοιπόν ξεκινήσουμε με στόμφο, να παρουσιάζουμε το «κοκτέιλ» δράσεων που θα «απογειώσουν» την καθαριότητα στην πόλη μας, μήπως να δημιουργήσουμε ένα τείχος προστασίας της υπηρεσίας καθαριότητας από τις ορέξεις της κομματοκρατίας;»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s