Για την σύγκρουση κυβέρνησης-ΟΑΣΘ

Το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Θεσσαλονίκης είναι σήμερα το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της πόλης και οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην ανυπαρξία ολοκληρωμένου συστήματος Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, στην χείριστη κατάσταση που βρίσκεται το υποτυπώδες που διέθετε η πόλη μέχρι σήμερα.

Η κατάσταση αυτή είναι προϊόν του εγκληματικού σχεδιασμού και των αποφάσεων που πήρε το αθηνοκεντρικό κράτος τα τελευταία… 50 χρόνια: εγκατάλειψη του ΤΡΑΜ (αντί για τον εκσυγχρονισμό του), παραχώρηση των μεταφορών στους λεωφορειούχους του ΟΑΣΘ, έναρξη της κατασκευής του ΜΕΤΡΟ ενώ υπήρχαν σοβαρότατες αιτιάσεις ότι η κατασκευή του θα βλάψει το δημόσιο συμφέρον της πόλης –οι οποίες αργότερα επιβεβαιώθηκαν τραγικά. Όλες αυτές οι αποφάσεις, στις οποίες εμπλέκεται κάθε κυβέρνηση που πέρασε από αυτόν τον τόπο την προαναφερόμενη περίοδο, λήφθηκαν με μοναδικό κριτήριο τις πελατειακές σχέσεις, το συμφέρον των εκάστοτε εργολάβων και των λοιπών «ημετέρων»: Το σημερινό κυκλοφοριακό έμφραγμα της πόλης ΕΙΝΑΙ ένα έγκλημα του πελατειακού κράτους. Κι έτσι σήμερα, μια ολόκληρη πόλη έχει καταντήσει όμηρος στα χέρια ενός ιδιώτη που ασυδοτεί σε συνθήκες μονοπωλίου, υπό την ανοχή και εύνοια των κρατικών αρχών για δεκαετίες: Το αποτέλεσμα; Χείριστες υπηρεσίες μεταφορών, άνθρωποι στοιβαγμένοι σαν σαρδέλες, ανορθολογικός σχεδιασμός των δρομολογίων (γιατί άραγε τα μισά δρομολόγια του ΟΑΣΘ να περνούν όλα από το κέντρο και να μην υπάρχουν σταθμοί μετεπιβίβασης σε ΔΕΘ και Σ. Σταθμό;), μηχανήματα που δεν δίνουν ρέστα, σκανδαλώδη διαχείριση κερδών και επιδοτήσεων.

Από την άλλη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συγκρούεται αυτήν την στιγμή με το «παλαιό κατεστημένο» του ΟΑΣΘ δίχως να έχει παρουσιάσει καμία αξιόπιστη εναλλακτική λύση για να αποκατασταθεί η παροχή ενός θεμελιώδους, ζωτικού δημόσιου καθολικού αγαθού –αυτό της αστικής μετακίνησης μιας πόλης… 1 εκατομμυρίου. Η κυβέρνηση και ο υπουργός αποφάσισε έναν χρόνο μετά τις εκλογές να ξεκινήσει μια κόντρα με τον ΟΑΣΘ –αφήνοντας να εννοηθεί μέσα από διαρροές και μισόλογα σε ΜΜΕ ότι απεργάζεται μια διάδοχη κατάσταση δίχως να αναφέρει διόλου με ποιόν, πως, και πότε αυτή θα προκύψει. Αντί αυτού, η κυβέρνηση επιμένει να χρησιμοποιεί τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης ως όμηρους στον ανταγωνισμό της με τον ΟΑΣΘ, αδιαφορώντας πλήρως για τις ανυπολόγιστες κοινωνικές, οικονομικές συνέπειες που έχει η σύγκρουσή της μαζί του για ολόκληρο τον νομό Θεσσαλονίκης: Με εργαζόμενους, μαθητές, φοιτητές, συνταξιούχους να μην μπορούν να μετακινηθούν, με την αγορά του κέντρου να βουλιάζει και τους δρόμους του να βρίσκονται σε κατάσταση εμφράγματος. Πιστεύουμε στ’ αλήθεια, ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί να βρει βιώσιμη λύση για τις αστικές μεταφορές της πόλης; Μια κυβέρνηση που συγκρούεται με τα παλιά κατεστημένα μόνο και μόνο για να εγκαθιδρύσει νέα, και σε πολλές περιπτώσεις (βλέπε τηλεοπτικές άδειες) χειρότερα από τα προηγούμενα; Μπορεί, επίσης, ένα υδροκέφαλο κράτος των Αθηνών, να δώσει λύση για τα λεωφορεία της Θεσσαλονίκης, την ίδια στιγμή που έχει βουλιάξει την ίδια πόλη με τις εγκληματικές επιλογές για την απόφαση και τον τρόπο κατασκευής του ΜΕΤΡΟ; Το ίδιο κράτος που από το 1957 έχει ναρκοθετήσει με τον πελατειακό του χαρακτήρα το κυκλοφοριακό της Θεσσαλονίκης; Προφανώς και όχι· γι’ αυτό και οι κάτοικοι της πόλης σήμερα βρίσκονται εν μέσω διασταυρούμενων πυρών.

Άρα, από την σκοπιά των μαζικών μεταφορών ως δημόσιο αγαθό, από την σκοπιά της προσβασιμότητας, και των μετακινήσεων των πολιτών στην ίδια την πόλη, αλλά και σε ολόκληρο τον Νομό  Θεσσαλονίκης το σκανδαλώδες μονοπώλιο του ΟΑΣΘ, αυτή η κυβέρνηση, αλλά και το κράτος λειτουργούν εναντίον των πολιτών και της τοπικής κοινωνίας. Θα πρέπει να το καταλάβουμε: Ακόμα και ως «συμπρωτεύουσα» (sic!) είμαστε μια άγονη γραμμή. Και γι’ αυτό, πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Όπως έκαναν κατά καιρούς πολλά ακριτικά νησιά, μην αντέχοντας άλλο την αδιαφορία των κυβερνώντων.

Οι επιβάτες των μαζικών μεταφορών καθώς και όλοι οι κάτοικοι της πόλης θα πρέπει να προχωρήσουν μόνοι τους: Μια εταιρεία των πολιτών, που δεν θα πουλάει τις μετοχές της στον πρώτο πάτρωνα, όπως συνέβη στην Κρήτη, και θα μπορεί να επιλέγει την εκείνη την διοίκησή της, είναι η μόνη επιλογή που μπορεί στο μέλλον να διεκδικεί την κανονικότητα των μετακινήσεων. Και επειδή το πρόβλημα στις μετακινήσεις δεν είναι μόνο το ιδιοκτησιακό καθεστώς, όπως προπαγανδίζουν τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης για να το παραδώσουν στους ημετέρους τους, αλλά και πρόβλημα στρατηγικής των μεταφορών, δεν αρκεί να σταματήσουμε εδώ. Πρέπει να απαιτήσουμε λειτουργικές, οικολογικές και γι’ αυτό φθηνές μετακινήσεις: Στα πρότυπα των «λεωφορείων ταχείας διέλευσης», που λειτουργούν σε σταθερή τροχιά, και έρχονται να αξιοποιήσουν τους νέους κινητήρες αυξημένης αποδοτικότητας και ελαχιστοποιημένης κατανάλωσης.

Βρισκόμαστε, πραγματικά, στο σημείο 0. Ούτε ο δημόσιος, ούτε ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να εγγυηθεί λύση στο τρομακτικό αδιέξοδο και γι’ αυτό οφείλουμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας: Αν δεν πράξουμε εμείς, δεν θα μας βοηθήσει κανείς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s