Τα μικρά του Δημοτικού Συμβουλίου (30-5-2016)

Τα μικρά του Δημοτικού Συμβουλίου (30-5-2016)

– Και άλλο ζήτημα με τις συμβάσεις του Δήμου, αυτήν την φορά με την εταιρεία πληροφορικής που έχει αναλάβει την διασύνδεση των πληροφοριακών συστημάτων του Δήμου και την εγκατάσταση και την εξέλιξη των κυριότερων προγραμμάτων λογισμικού. Ο Δήμος θέλει να ανανεώσει την σύμβαση με συγκεκριμένη εταιρεία για άλλη μια πενταετία, αλλά κατά κοινή ομολογία οι παρεχόμενες υπηρεσίες της εταιρείας αξιολογήθηκαν από τους ίδιους τους υπαλλήλους από κακές έως πολύ κακές. Από την πλευρά μας, φαίνονται αδιανόητα πάρα πολλά πράγματα: Γιατί οι συμβάσεις είναι τόσο ακριβές; Γιατί το λογισμικό του Δήμου δεν είναι ανοιχτού κώδικα; Γιατί δεν έχουν φροντίσει όλες οι διοικήσεις να συγκροτήσουν μια ομάδα ικανή να στήσει και να διαχειριστεί από μόνη της τα πληροφοριακά συστήματα του Δήμου; Ή μήπως «δεν γίνεται» όπως μας απαντούν συνήθως οι αντιδήμαρχοι; Τα πάντα γίνονται, στο κάτω κάτω αν ο Δήμος δεν έχει την δυνατότητα να κάνει προσλήψεις,  λόγω των γνωστών μνημονιακών περιορισμών, αυτό μπορεί να το κάνει η Μητροπολιτική Αναπτυξιακή του Δήμου…

– Ξανασυζητήσαμε το ζήτημα του ΟΛΘ. Τι συζητήσαμε, δηλαδή, που η κυβέρνηση μας έχει φέρει προ τετελεσμένου, και η πώληση θεωρείται βέβαιη. Ένα λιμάνι που ήταν και είναι κερδοφόρο, και που αν δεν αναπτύχθηκε όπως μπορούσε αυτό έγινε επίτηδες από τις πολιτικές του διοικήσεις που φέρουν στο ακέραιο την ευθύνη. Οπότε, τι μπορεί να πει κανείς; Ότι στο πλαίσιο ενός σοβαρού, φανταστικού κράτους, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης θα ήταν δημόσιο, θα λειτουργούσε ως επίνειο όλης της Βαλκανικής, και θα εξυπηρετούσε το επιβατικό κοινό και τις εμπορικές μεταφορές με δρομολόγια προς το Αιγαίο. Αυτά, ως στοιχεία μιας οραματικής πρότασης, στο πλαίσιο ενός (πάλι φανταστικού) κινήματος υπεράσπισης των δημόσιων υποδομών της πόλης. Δυστυχώς, όμως, είμαστε πολύ πίσω ακόμα και σε αυτό.

– Στις ΗΠΑ, ο Γιάννης Μπουτάρης, για να προωθήσει την υπόθεση του Μουσείου Ολοκαυτώματος. Το πρόγραμμα του ταξιδιού του, όλο συναντήσεις με το αμερικάνικο-εβραϊκό λόμπι και το ίδρυμα Ροκφέλερ. Λες και δεν υπάρχουν άλλοι παράγοντες στην Αμερική, για να συναντήσει κανείς… Αν υπήρχε λεξικό πολιτικών όρων, με αντιστοίχιση σε πολιτικές προσωπικότητες, στο λήμμα «μονοδιάστατη πολιτική» θα είχε την φωτογραφία του Δημάρχου. Ως προς τι μονοδιάστατη; Ως προς την απόλυτη ταύτισή του με ΟΛΕΣ τις εξουσίες, μικρές και μεγάλες, που ορίζουν τις τύχες των Βαλκανίων, της Ανατολικής Μεσογείου, της χώρας μας. Επί της ουσίας, θα του τα πούμε όταν γυρίσει.

– Γιορτή πολυγλωσσίας στον Δήμο, και η αφίσα δείχνει μια κοπέλα με χιτζάμπ (την γνωστή μαντήλα). Τώρα, γιατί διάλεξε ο Δήμος ένα τόσο αμφιλεγόμενο σύμβολο για να προβάλει την πολυγλωσσία, μένει άγνωστο. Εδώ, τόσες χιλιάδες ανθρώπων εγκαταλείπουν την Συρία, από τον φόβο μήπως ισχύσει ο ισλαμικός νόμος και βρεθούν ξαφνικά με χίλιους δύο περιορισμούς στην προσωπική τους αυτοδιάθεση, και ο Δήμος θεώρησε πως ήταν τώρα σωστό να προβάλει ένα σύμβολο που παραπέμπει ακριβώς σε αυτούς τους περιορισμούς -και ιδίως στις διακρίσεις που υπόκειται το γυναικείο φύλο στο πλαίσιο της εν λόγω κουλτούρας. Άστοχη κίνηση. Ο κ. Τελίδης, μας απάντησε εκ μέρους της διοίκησης, πετώντας την μπάλα στην εξέδρα, ότι ήταν δωρεά καλλιτέχνιδος -λες και αμφισβητήσαμε την αισθητική αξία του έργου της αφίσας, που ομολογουμένως ήταν καλαίσθητο. Εμείς όμως, άλλο πράγμα θίξαμε: Το τι επιλέγει να προβάλει κανείς από την κουλτούρα του «άλλου» στο πλαίσιο μιας εκδήλωσης προσέγγισης των πολιτισμών. Και η επιλογή του Δήμου σαφέστατα δεν βοηθάει αυτήν ακριβώς την προσέγγιση.

– Ψηφίστηκε το πρόγραμμα του ΟΗΕ για την επιδοτούμενη από τον ίδιο εγκατάσταση αιτούντων άσυλων και δικαιούχων μετεγκατάστασης, σε άδεια σπίτια του Δήμου Θεσσαλονίκης. Επί της ουσίας τοποθέτηση, επειδή θεωρούμε το ζήτημα πολύ σημαντικό, θα κάνουμε σε άλλο κείμενο, μεμονωμένα. Εδώ θέλουμε να σχολιάσουμε μια δευτερεύουσα πτυχή του ζητήματος: Όλοι όσοι φέρουν άμεση ευθύνη για το προσφυγικό αδιέξοδο, από τον ενεργούμενο του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού ΟΗΕ, και, από εκεί, σε ΜΚΟ όπως αυτή του «φιλάνθρωπου» Σόρος, που δρα τώρα, στο «και πέντε», για να συγκαλύψει την τεράστια ανάμειξη που είχε ο ίδιος στην εκστρατεία για την διάλυση της Συρίας, έχουν μια συγκεκριμένη στρατηγική προκειμένου να αποποιούνται των ευθυνών τους: Μόλις ο οποιοσδήποτε τους τις υπενθυμίσει, το ρίχνουν στις δακρύβρεχτες πρόζες για την τραγωδία των προσφυγόπουλων. Λες και μπορεί να ταυτιστεί ο θύτης με το θύμα, επειδή αφότου συντελέστηκε το έγκλημα, τον περιποιείται εν είδει αποζημιώσεως. Από κοντά, βέβαια, και οι εγχώριοι κυβερνητικοί, που προσπαθούν να ξεπλύνουν το μνημονιακό τους άγος, και τον ανοιχτό πόλεμο που έχουν κηρύξει ιδίως απέναντι στους πιο φτωχούς και απελπισμένους αυτής της κοινωνίας, με τις προσχηματικές επικλήσεις στον «ανθρωπισμό» -την ίδια στιγμή που στοιβάζουν τους εγκλωβισμένους σε διάφορα ερείπια, κυρίως ανά την Βόρεια Ελλάδα. Μα την αλήθεια, τέτοια σπέκουλα επάνω στην ανθρώπινη απελπισία, δεν έχει ξαναγίνει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s