Μικρά και μεγάλα του Δημοτικού Συμβουλίου

– «Άντε γεια», «Άντε εσύ κι ο γρύλος σου», «Εγώ είμαι δήμαρχος, εσύ δεν είσαι». Αυτές ήταν μερικές από τις εκφράσεις ψευτοκουτσαβακισμού, με τις οποίες σχολίασε ο δήμαρχος την επτάλεπτη τοποθέτησή μας στο Δημοτικό Συμβούλιο. Ως γνωστόν, ο δήμαρχος εκνευρίζεται όταν δεν έχει πραγματικά επιχειρήματα να αντικρούσει στην κριτική που ακούει. Άρα, κάτι καλό πρέπει να είπαμε.

–  Εδώ και πολύ καιρό, ο Μπουτάρης μάς έχει φάει τα αυτιά με την διεκδίκηση της 1ης προβλήτας, ώστε αυτή να περιέλθει στον Δήμο. Το θέμα φαίνεται πως προχωράει, και διοργάνωσε συνέντευξη τύπου την προηγούμενη εβδομάδα για να το ανακοινώσει. Ποια είναι τα «σχέδιά» του γι’ αυτήν; Να βάλει αερόστατα να ανεβοκατεβαίνουν, «όπως στο… Μπάνσκο και τα Μετέωρα» και, ίσως, να βάλει εισιτήριο εισόδου. Είναι προφανές: Ο Δήμαρχος έχει μπερδέψει την διοίκηση μιας πόλης 1.000.000 ανθρώπων, την διαχείριση της προβλήτας του λιμανιού της που έχει αποδοθεί στο κοινό, με την διαχείριση ενός Λούνα Παρκ

– Πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι η Διοίκηση σκοπεύει να συνάψει σειρά δανείων με διεθνείς οργανισμούς, για να προχωρήσει στην εκτέλεση διάφορων έργων βιτρίνας. Μέχρι και αύξηση κεφαλαίου εισηγήθηκαν –το θέμα αποσύρθηκε για την ερχόμενη συνεδρίαση– ενθυμούμενοι αναδρομικά μεταβιβάσεις ακινήτων για διάφορους λόγους (ρυμοτομία, χρησικτησίες, κληροδοτήματα). Κάτι μας λέει ότι η εν λόγω κίνηση σχετίζεται με την λογιστική «τακτοποίηση» του Δήμου, για τις ανάγκες αυτής της δανειοληπτικής πολιτικής.

Δημιουργική λογιστική, δανεισμός, έργα βιτρίνας. Η πολιτική Μπουτάρη θυμίζει την πολιτική που εφάρμοσε ο Σημίτης σε πανεθνικό επίπεδο, την περίοδο 2000-2004. Και η οποία ξεκίνησε τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας. Κινδυνεύει να πάθει το ίδιο και ο Δήμος; Πολύ πιθανόν.

–  Η εικόνα βέβαια, της Πρωτοβουλίας είναι τρισχειρότερη από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ εκείνης της περιόδου. Τα κατάφερε ο Δήμαρχος, να τα κάνει μαντάρα στην παράταξη που τον εξέλεξε: Πέραν ενός στενού κύκλου ευνοούμενων, όλοι οι υπόλοιποι είναι απογοητευμένοι, εξοργισμένοι –εν πάση περιπτώσει αποστασιοποιημένοι από τα πεπραγμένα του.

–  Σε αναφορά του για την Λίνα Λιάκου, ο Μπουτάρης την αποκάλεσε «αντιδήμαρχο Ανθεκτικών Πόλεων». Αναφέρεται στο πρόγραμμα του «ευαγούς» ιδρύματος Ροκφέλερ. Πάντως, είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του Δήμου Θεσσαλονίκης, που ιδρύεται «αντιδημαρχία ιδρύματος Ροκφέλερ». Για τα πρακτικά αποτελέσματα του προγράμματος, θα σας ενημερώσουμε όταν και εάν υπάρξουν.

–  Χαράς Ευαγγέλια για την Διοίκηση. Η υπόθεση του «Μουσείου Ολοκαυτώματος» προχωράει, καθώς ο δήμαρχος θα πάει στις ΗΠΑ, και θα έχει επαφές με το αμερικανο-εβραϊκό λόμπι για την χρηματοδότησή του. Ναι, το λόμπι των πολεμοκάπηλων γερακιών, που κάθε λίγο και λιγάκι απαιτεί από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, να… προκαλέσει παγκόσμιο πόλεμο, κλιμακώνοντας την ένταση στην Μέση Ανατολή. Εκείνους, που διώκουν επί… «αντισημιτισμό» σχεδόν κάθε Εβραίο διανοούμενο της Διασποράς (ο Νόαμ Τσόμσκι, ο Εντγκάρ Μορέν, και ο Νόρμαν Φινκελστάιν, μερικοί από τους πιο γνωστούς) που ασκεί κριτική στο σιωνιστικό κατεστημένο, για την καταστροφική πολιτική που ακολουθεί: Ένα μουσείο μνήμης του εβραϊκού ολοκαυτώματος, υπό την αιγίδα εκείνων που εκμεταλλεύονται αυτήν την ιστορική τραγωδία για να νομιμοποιήσουν ηθικά και ιδεολογικά τις γενοκτονίες που διαπράττουν τώρα οι ίδιοι…

–  Έτσι, το Μουσείο Ολοκαυτώματος θα καταστεί επί της ουσίας «μουσείο του λόμπι», και θα λειτουργεί ως εργαλείο της πολιτικής του. Μεγάλο κρίμα για την πόλη, που θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα «Μουσείο Ολοκαυτωμάτων» που να αναφέρεται με ιστορική τιμιότητα σε όλες τις διαστάσεις του μαρτυρικού παρελθόντος της Θεσσαλονίκης. Γιατί, πέραν της τραγωδίας του εβραϊκού της στοιχείου, είναι και πόλη των προσφύγων της Μικρασίας, ενώ πέριξ της έχουν συμβεί ορισμένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα της ναζιστικής Κατοχής (π.χ. το ολοκαύτωμα του Χορτιάτη). Ένα τέτοιο μουσείο θα είχε πολλαπλάσια πολιτιστική και συμβολική αξία, και θα αγκαλιαζόταν πραγματικά απ’ όλη την πόλη και τους επισκέπτες της, όχι μόνον από μια μερίδα των τελευταίων. Αλλά από αυτό, ο δήμαρχος προτιμάει περισσότερο να δίνει τα διαπιστευτήριά του στις παγκόσμιες εξουσίες.

– Προτάσεις επί προτάσεων για ευρωπαϊκά προγράμματα πάνε κι έρχονται στον Δήμο. Τα περισσότερα αντιμετωπίζονται από την Διοίκηση εντελώς ευκαιριακά -ακόμα και οι μεταφράσεις των εισηγήσεων γίνονται πρόχειρα. Σε έναν άλλον Δήμο, σε όλες τις υπόλοιπες χώρες που επωφελούνται από τα ίδια προγράμματα, υπάρχει πολύ σοβαρός σχεδιασμός, για την εμπλοκή της τοπικής οικονομίας, την ενίσχυση των πανεπιστημίων, την παραγωγή τεχνογνωσίας για την ίδια την τοπική αυτοδιοίκηση. Εδώ, απλώς «πουλάμε μούρη», ότι είμαστε τάχα ευρωπαϊκός δήμος με χάι κλας Διοίκηση, αλλά επί της ουσίας σχεδόν τίποτα. Ο κλασικός αρχοντοχωριατισμός των πολιτικών και επιχειρηματικών ελίτ αυτής της πόλης…

Θετική η αντίθεση του δημοτικού συμβουλίου με την Διατλαντική Συμφωνία για το Εμπόριο και τις Επενδύσεις. Καλοδεχούμενη και η πρόταση για την διοργάνωση σχετικής ημερίδας ενημέρωσης των πολιτών για το τι μας επιφυλάσσει η πιο σκληρή πολυμερής συμφωνία που πρόκειται ποτέ να υπογραφεί στα ιστορικά -προϊόν και αντανάκλαση των ανελέητων γεω-οικονομικών πολέμων του 21ου αιώνα. Από εκεί και πέρα, κάτι ευφυολογήματα που ακούστηκαν, για το πέρασμα από τα εθνικά κράτη στις πόλεις κράτη, είναι τουλάχιστον αστεία. Εδώ ολόκληρη Ευρωπαϊκή Ένωση, ως περιφερειακή ένωση κρατών, και δυσκολεύεται να αντισταθεί στις πιέσεις των μεγάλων οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων, θα το κάνουν οι «πόλεις – κράτη»; Άλλο ένα μπαγιάτικο ψευτοϊδεολόγημα της παγκοσμιοποίησης, κάνει εντελώς ετεροχρονισμένα την εμφάνισή του στον Δημοτικό Συμβούλιο. Όχι ότι οι Δήμοι δεν θα πρέπει να αναπτύσσουν μορφές συνεργασίας σε κλίμακα πέραν των εθνικών κρατών, το πρόβλημα δεν είναι αυτό· αλλά το να αναδεικνύεται αυτή ως υποτιθέμενο πέρασμα σε μια νέα εποχή, πάει πολύ. Αφήστε που, πίσω από αυτά τα ιδεολογήματα κρύβονται και προθέσεις αποδοχής της κυρίαρχης τάσης να παρακάμπτεται η εθνική κυριαρχία, και ως εκ τούτου, η βούληση των λαών. Εκτός αν αυτοί που τα διακινούν επιθυμούν όντως να περάσουμε στις νέες αυτοκρατορίες του 21ου αιώνα ως αποικιοποιημένες πόλεις – κράτη (sic!). Και πάλι, από την συζήτηση απουσιάζει η σοβαρότητα και η πραγματική γνώση των παγκόσμιων εξελίξεων…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s