Προϋπολογισμός «Πόρκα Μιζέρια»

Ο προϋπολογισμός είναι η ακτινογραφία ενός οργανισμού. Αποτυπώνει το σύνολο των αναγκών και των δραστηριοτήτων του. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Δήμο. Η αποκρυπτογράφηση των αριθμών του, μπορεί να μας πει πολλά για την πολιτική της διοίκησής του καθώς και την κατάσταση του μηχανισμού του.

Αν υπάρχει μια λέξη που μπορεί να χαρακτηρίσει τον προϋπολογισμό της διοίκησης Μπουτάρη για το 2016, αυτή είναι μόνο μια: Κρίση. Κρίση, όμως, πολλαπλή που δεν εξαντλείται στο γεγονός ότι η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν το επιστέγασμα μιας καταστροφικής πενταετίας που δεν άφησε τίποτα όρθιο στην χώρα μας, και αναγκάζει τώρα τους Δήμους να λειτουργούν σε καθεστώς οικονομικής ασφυξίας.

Συγκεκριμένα οι δείκτες του προϋπολογισμού δείχνουν δύο πράγματα. Πρώτον, ότι η διοίκηση Μπουτάρη δεν έχει όραμα –είχε συνηθίσει σε μια πολιτική μεγάλων έργων, συνήθως βιτρίνας, τα οποία ήταν ακριβά και εξαρτιόταν πλήρως από τις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις. Δεύτερον, ότι ο Δήμος ως γραφειοκρατικός μηχανισμός –οι ‘υπηρεσίες’ που λένε και οι αντιδήμαρχοι, έχουν σοβαρότατο πρόβλημα οργάνωσης και αποτελεσματικότητας.

Το πρώτο φαίνεται από το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός του 2016 δεν είχε κέντρο βάρους. Κάποια πολιτική αιχμή, δηλαδή, να βγει ο δήμαρχος και να πει «θα κάνουμε αυτό, αυτό και αυτό». Το συμπέρασμα από τις τοποθετήσεις ήταν «περιμένουμε από τα ΕΣΠΑ». Περιμένουν, λοιπόν, από τα ΕΣΠΑ, γιατί όλα τα προηγούμενα ΕΣΠΑ τα χρησιμοποίησαν με τρόπο παρασιτικό, με την λογική του ‘μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει’, με συνέπεια να μη λειτουργεί σχεδόν τίποτα χωρίς να χρηματοδοτείται διαρκώς. Είναι χαρακτηριστικό: Στον κωδικό 6473, που φορά τα «έξοδα διοργάνωσης των κοινωνικών δραστηριοτήτων», το συνολικό προϋπολογισμένο ποσό ανέρχεται στα 4.279.048,14 εκ.€, με τα… 4.254.908 εκ.€ να προέρχονται από το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας για τους Απόρους, και τα άλλα… 52.000€ να τα βάζει ο Δήμος Θεσσαλονίκης –την ίδια στιγμή που στον επόμενο κωδικό (6474) δίνουν 100.000€ για τουριστικές δράσεις (γαμήλιος τουρισμός, food festival, Thessaloniki Pride κλπ). Όσο για τον καημένο τον πολιτισμό, που στο πλαίσιο μιας εναλλακτικής πολιτικής θα είχε ρόλο θεμέλιου λίθου σε μια απόπειρα ριζικής αλλαγής της τοπικής μας κοινωνίας, προϋπολογίζονται μόνον 615.809,90, ήτοι το… 0,15% των συνολικών δαπανών.

Σε μια χώρα που λειτουργεί με τους στοιχειώδεις κανόνες της κοινής λογικής, όλοι οι ευρωπαϊκοί πόροι –και όχι μόνον– θα πήγαιναν στην δημιουργία θεσμών και δομών κοινωνικών, πολιτιστικών, εκπαιδευτικών που θα έμεναν στον Δήμο και στην πόλη –θα επενδύονταν δηλαδή με σοβαρό τρόπο και δεν θα πετάγονταν δεξιά και αριστερά. Είναι κρίμα η πολιτική μας κριτική να στέκει σε αυτό το αυτονόητο, όμως, δυστυχώς, τόσο πίσω είναι η πραγματικότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στον τόπο μας. Και απέναντι σε αυτήν, τι λέει ο Δήμαρχος; Ότι… σκέφτεται να πάρει και άλλα δάνεια από την… Παγκόσμια Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων κ.ο.κ. για να τα χρησιμοποιήσει με τον ίδιον τρόπο…

Δεύτερον, σε ό,τι αφορά στον Δήμο ως γραφειοκρατικό μηχανισμό. Το ακούσαμε από τους ανθρώπους της υπηρεσίας και δεν πιστεύαμε στα αυτιά μας. Ο Δήμος απορροφά σχεδόν το 53% των εξόδων του, για τα λειτουργικά του κόστη, επενδύει γύρω στο 5%, και η ανταποδοτικότητα των δαπανών του αγγίζει μόλις το 13%. Κοινώς, έχουμε να κάνουμε με έναν βραδυκίνητο, φαταούλα δεινόσαυρο που πνέει τα λοίσθια.

Εδώ θα πρέπει να κάνουμε μια διάκριση. Για την κατάσταση αυτοί δεν φταίνε οι εργαζόμενοι, όπως συνήθως συμπεραίνεται σε τέτοιους προβληματισμούς. Φταίει ο τρόπος που είναι οργανωμένος ο Δήμος, η λογική του (που βρίσκεται ακόμα στο… 1950) και η αδράνεια όλου αυτού του γραφειοκρατικού τέρατος. Και τον καλύτερο εργαζόμενο να βάλεις σε τέτοιο κλίμα, σε ένα μήνα θα έχει εξουδετερωθεί εντελώς.

Επομένως, τι να κουβεντιάσεις για έναν προϋπολογισμό, όταν αυτός που τον εκτελεί βρίσκεται σε κατάσταση αποπληξίας; Αυτό είναι το σοβαρότερο πρόβλημα του Δήμου μας, και η διοίκηση θα πρέπει να το ομολογήσει, και να ξεκινήσει μια τεράστια συζήτηση για να δούμε πως θα αντιμετωπιστεί. Δεν είναι εύκολο πράγμα να επανιδρύσεις στην σωστή κατεύθυνση έναν τόσο μεγάλο οργανισμό σαν τον Δήμο, θέλει χρόνο και πολύ προσπάθεια. Ωστόσο, είναι κρίμα οι δημότες να πληρώνουν τόσα τέλη, και ένα μεγάλο τους μέρος να πέφτουν σε μια μαύρη τρύπα.

Όταν ξεκινήσαμε να ασχολούμαστε με το Δήμο, πιστεύαμε διαισθητικά ότι είναι εφικτή μια εναλλακτική πολιτική για την πολιτιστική, κοινωνική και οικονομική ανασυγκρότηση της πόλης μας. Τώρα που έχουμε τριβή και με τις πραγματικότητές του, το πιστεύουμε ακόμα περισσότερο: Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε να κάνουμε με τα αραχνιασμένα μυαλά του δημάρχου –που δυστυχώς σκέφτεται με όρους του προηγούμενου αιώνα– και με έναν θνήσκοντα γραφειοκρατικό οργανισμό. Κοινώς, όσο κυβερνάει αυτόν τον τόπο το μπλοκ του «παρασιτισμού», στην αριστερή, κεντροαριστερή ή δεξιά του εκδοχή, δεν υπάρχει σωτηρία…

Υ.Γ. Όταν θέσαμε το ζήτημα των προμηθειών υλικών και αναλωσίμων του Δήμου, ότι η πολιτική του δεν έχει κριτήριο να ικανοποιεί τις ανάγκες του από την εσωτερική παραγωγή –σε μια σειρά από προϊόντα όπου αυτό είναι εφικτό– η αντιδήμαρχος Οικονομικών Γ. Ρανέλλα μας απάντησε ότι αυτό τάχα αντίκειται στις «αρχές της ελεύθερης οικονομίας» (sic!). Προφανώς, η επιλεκτική προτίμηση του Δήμου να συνεργάζεται μονίμως με την Τράπεζα Πειραιώς για την διαχείριση των κεφαλαίων του –σε αντίθεση με άλλους Δήμους που προκηρύσσουν διαγωνισμό κάθε χρόνο, εξασφαλίζοντας ευνοϊκότερα επιτόκια– δεν αντίκειται στις ίδιες αρχές. Κοινώς, επικαλούμαστε αυτές τις αρχές όπως και όταν μας συμφέρει. Μην τυχόν γίνει τίποτα καλό σε αυτόν τον τόπο και χαλάσει η πιάτσα…

Μένουμε Θεσσαλονίκη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s