Μετρό Θεσσαλονίκης: Να υπερασπίσουμε τον λαό, να πούμε την αλήθεια!

2011031100335-preview

«Σε εποχές καθολικής εξαπάτησης, το να λες την αλήθεια είναι μια πράξη επαναστατική» [Τζόρτζ Όργουελ]

Κατά την έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για το Μετρό, ακούστηκε επανειλημμένα, ότι το αδιέξοδό του συμπυκνώνει όλες τις μορφές της ελληνικής παθογένειας. Θα προσθέταμε σε αυτήν την διαπίστωση ότι η υπόθεση του μετρό της Θεσσαλονίκης είναι ένα έγκλημα. Ένα έγκλημα που οργάνωσε η συμπαιγνία μεγάλων εργολάβων και κράτους –ενός κράτους αθηνοκεντρικού, παρασιτικού, που έμαθε να λειτουργεί από πολύ παλιά, μεταπολεμικά, ως το «μακρύ χέρι των εργολάβων».

Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ενώ περιέχει θετικά στοιχεία (υπεράσπιση της πόλης και των κατοίκων, υπεράσπιση των πληττόμενων από το έργο επιχειρήσεων και των εργαζομένων, απαίτηση για άμεση λύση), αποτυγχάνει να προσδιορίσει και να αποτυπώσει τόσο το μέγεθος του εγκλήματος που έχει συντελεστεί, όσο και την οργή των κατοίκων για τις συνέπειές του, που καταστρέφουν τις ζωές μας. Αδυνατεί, επομένως, να σταθεί στο ύψος των απαιτήσεων και των περιστάσεων.

Αυτό που θα μπορούσε να κάνει το Δημοτικό Συμβούλιο, είναι πολύ απλά, να πει την αλήθεια για το Μετρό -να κατονομάσει όλους τους υπαίτιους, να μιλήσει για τις πράξεις τους. Αυτό απαιτεί ο λαός της πόλης –και αυτό θα λειτουργούσε αποτελεσματικότερα στην παρούσα συγκυρία, καθώς το να βγει ο Δήμος της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της χώρας και να καταγγείλει τα πράγματα με τ’ όνομά τους, θα ισοδυναμούσε με μια βόμβα στα θεμέλια της απραξίας, του εφησυχασμού, και της ατιμωρησίας που κυριαρχεί στην αναπαραγωγή του παρόντος αδιεξόδου.

Στην συνεδρίαση της Παρασκευής, αυτή η προοπτική ενταφιάστηκε στ’ όνομα της συναίνεσης, καθώς ήταν προφανές ότι όσοι προέρχονταν από πολιτικές παρατάξεις που ενεπλάκησαν κατά τον πρότερο κυβερνητικό τους βίο στην διαχείριση του Μετρό Θεσσαλονίκης, αρνούνταν πεισματικά κάτι τέτοιο. Κι όμως, είναι αυτή η άρνηση που τους εκθέτει, και υπονομεύει την αυτονομία του ρόλου τους ως αυτοδιοίκητικες πολιτικές δυνάμεις ή ως φορείς. Για άλλους δε, είναι το ότι η πολυετής παρουσία τους στα κλιμάκια των πολιτικών ελίτ της πόλης, έχει λειάνει ολοσχερώς τις πολιτικές τους αιχμές.

Ωστόσο, οι καιροί απαιτούν από την συναίνεση να προσλάβει αγωνιστικό και διεκδικητικό χαρακτήρα -όχι κατευναστικό.

«Μένουμε Θεσσαλονίκη»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s